جایگاه فلسفه در تدوین سند ملی چشم انداز بیست ساله آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران

هوالحکیم

طرح تدوین سند ملی اموزش و پرورش از اغاز تا کنون مسیر پر نشیب و فرازی را پشت سر گذاشته  و با مشکلات و موانع بسیاری روربرو بوده است . یکی از این موانع و مشکلات ، انتقادات نابجایی بوده که به طرح تدوین سند ملی وارد شده و می شود. گرچه انتقاد موجب باز نمایی  ضعفها و اصلاح و بهبود میگردد. اما انتقاد نابجا این کارکرد را نداشته و بیشتر موجب هدر رفتن  نیروها در پاسخ گویی می شود. به همین سبب می توان از این گونه انتقاد های  نابجا به عنوان مانع یاد کرد.

از جمله انتقادات وارده به روند تدوین سند ملی سکولار بودن تفکر حاکم بر سند و عدم اتکاء بر فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی است. این دو نقد که ارتباط معنایی با هم دارند از شدید ترین انتقاداتی است که به این جریان وارد شده است . در این مقاله با طرح این موضوع که در روند تدوین سند ملی آموزش و پرورش فلسفه تعلیم و تربیت  جایگاه معتبری داشته و دارد به این دو نقد پاسخ داده می شود.