ارزشیابی توصیفی از منظر حقوق کودک(قسمت اول)

ارزشيابي توصيفي از منظر حقوق كودك

دكتر محمد حسني[1]

مقدمه

تداوم و بسط حيات بشر از طريق تعليم و تربيت كودكان و نوجوانان ميسر است به همين سبب در عصر حاضر يكي از امور باارزش و مهم تلقي شده به گونه‌اي كه بدون استثناء تمامي ملتهاي جهان با سازوكارهاي مشابه و متفاوت رسمي، شبه رسمي، غيررسمي به آن همت گماشته‌اند. مدرسه نماينده برجسته تعليم وتربيت رسمي و نهاد مقبول جهاني است كه با پذيرش كودكان در بهترين دوران زندگي خود تلاش مي کند. با فراهم آوردن محيطي مناسب براي دانش‌آموزان، زمينه رشد متعادل و همه‌جانبه در ابعاد جسماني و رواني آنان را ايجاد نمايد. مدرسه در پي آن است كه كودكان و نوجوانان به عنوان انسان هایی مسئول و آگاه، وارد محيط اجتماع شده و وظايف خود را به بهترين شكل انجام دهد. لذا مدرسه نهادي است كه علاوه بر رشد و توسعه انسانيت در انتظام اجتماعي نقش حساس و سرنوشت‌سازي به عهده دارد.

مدرسه براي ايفاي نقش ياد شده، نيازمند سازوكارهاي دقيق و حكيمانه‌اي است. برنامه‌ريزي، هدايت، مراقبت، آموزش، تدريس و ارزشيابي از جملة اين سازوكارها است كه مدرسه براي ايفاي نقشهاي خود در جامعه بشري به كار مي‌گيرد. ترديدي نيست كه براي رسيدن به اهداف سازوكارهاي مدرسه بايد با اصول خاصی هماهنگ و سازگار باشد.