سنت گرایی تحولی راهبرد مناسبی است برا ی توسعه و تعالی جوامع اسلامی . بر اساس منویات این راهبرد در جوامع  اسلامی با نگاه به هسته ارزشی سنتها لایه های بیرونی سنتها مدام باید مورد بازبینی و نقد ونظر قرار گرفته و با توجه به مقتضیات زمانه در آن آنها اصلاح و تحول مناسب و متناسب با شرایط ایجاد نمود. یکی از سنتهای حسنه ای که در جامعه اسلامی به ویژه شیعه ملاحظه می شود تکریم و تعظیم رشادتها و حرکت اصلاح طلبانه امام حسین (ع) و یارانش است . این ایام ایام تعظیم و تکریم این حرکت است . یکی از سنتهایی که در حاشیه این حرکت اجتماعی صورت می گیرد . نذورات است . هرساله مبالغ هنگفتی با عنوان نذورات به بویژه (خوردنی ها) با یاد و نام امام حسین (ع) و یارانش هزینه می شود. تردیدی نیست که یکی از فلسفه های مهم نذر در دین مبین اسلام به ویژه از نوع توزیع خوردنی ها و اشامیدنی ها، عدالت توزیعی بوده است. به ویژه این که در قرون و سالهای گذشته  وضعیت معیشت بسیاری از مردم مناسب نبوده است این کا ر خود نوعی توزیع ثرورت و امکانات محسوب می شده است. در واقع این سنت به فلسفه عدالت جویانه دین مربوط می گردد. اما واقعیت این  است که شرایط اجتماعی کشور ما در حال حاضر با فلسفه این سنت تناسبی آنچنانی ندارد اگر چه برخی گروه های اجتماعی به شدت نیازمند وجود دارد توزیع این نذورات بخشی از نیازهای آنان را جبران می کند . اما این گروه های اجتماعی با وسعت و گستردگی این سنت توزیع نذورات  وجود ندارد. از این رو بسیار مناسب است که این سنت مورد بازنگری قرار گیرد و تکریم امام حسین (ع)و یارانش  با نذروات  که یک سنت حسنه ای است به شکل هدایت شده ای دنبال شود.یعنی این که فلسفه عدالت جویانه دین در کنش های اجتماعی ما به گونه ای مناسب با شرایط انجام گیرد این هزینه های هنگفت که صرف تهیه توزیع خوردنی ها در این روزها می شود در مسیرهای مناسب و مورد نیاز جامعه هزینه شود . به نظر من این کار باعث رضایت بیشتر خدا  و تعمیق حرکت های اصلاحی در جامعه خواهد بود. ما در شرایط امروزی در بخشهای مختلف جامعه نیازمند مساعدت های مردمی هستیم.  رود خانه پر شتاب و پر آب نذورات را باید به سمت این وادی که تشنه هستند هدایت نماییم اگر این مبالغ حداقل بخش بیشتر آن ( به نظر می رسد بخش حداقلی ان برای بر پای برخی مراسمات ضروری است)در این جهات هزینه شود تحولات و اصلاحات  اجتماعی و فرهنگی ارزشمندی به وقوع خواهد پیوست که همان  بر پای داشتن همان اصلاح طلبی امام حسین (ع) خواهد بود تردید نیست که این هزینه ها را باید با یاد شهدای کربلا و زنده نگهداشتن راه و روشن نگهداشتن چراغ فروزان اصلاح گری آنها صورت گیرد یعنی  تمامی این اقدامات باید با عنوان امام حسین (ع) انجام گیرد. به بیان ساده و راهبرد نذر در ایام تکریم امام حسین(ع) راهبرد نذورات هدایت شده باید باشد. بی تردید این تحول در نگاه به سنت نذر نیازمند فرهنگ سازی عمیق و وجود سلسله ای انسانهای پیشرو و افکار ساز است.